Duchowa Adopcja dziecka

 

Vivat Jesus!

Zacni Bracia


W dniu 25 marca 2011 Rycerze Kolumba podczas Mszy św. podjęli Duchową Adopcję dziecka poczętego nienarodzonego .
Modlitwę tą kończymy po 9 miesiącu tj.25 grudnia 2011.
Zachęcam nowo przyjętych Braci Rycerzy do zapoznania się z n/w materiałem i przemyśleń dotyczących podjęcia dzieła Duchowej Adopcji.
Matka Boża z Guadelupe - jest Patronką I Obrończynią dzieci poczętych nienarodzonych, dlatego szczególnie zachęcam do wznowienia dzieła Duchowej Adopcji
w czasie Peregrynacji Obrazu Matki Bożej z Guadelupe w naszej parafii w dniach 24-31 marca 2012 .

Rycerze Kolumba mogą wypełnic deklarację o podjęciu dzieła Duchowej Adopcji dzieci poczętych nienarodzonych .
Deklaracja ta wysłana zostanie do Duchowej Stolicy Polski Jasnej Góry.

W tym szczególnym Dniu Bożego Narodzenia życzę dla Braci Rycerzy, ich rodzin, przyjaciół i bliskich, aby Bóg narodził się w naszych sercach, a blask Betlejemskiej Nocy rozjaśnił i ogrzał nasze domy, umocnił miłośc i dał nową nadzieję.

Z braterskimi pozdrowieniami

Józef Belski
Vivat Jesus!

Duchowa Adopcja dziecka nienarodzonego

 

Niezwykłe dzieło Bożej Opatrzności, która pragnie ocalić niewinne i jeszcze nienarodzone dzieci. Do tego wspaniałomyślnego zadania, Bóg wzywa dziś każdego z nas, abyśmy z Nim współpracując przyczynili się do wzrostu cywilizacji miłości w sercach i społeczeństwach. Jeśli jest w Tobie gorące pragnienie modlitwy na rzecz ratowania dzieci, które znajdują się w niebezpieczeństwie śmierci, to nie wahaj się zaadoptować duchowo jedno z nich i w ten sposób przyczynić się do urzeczywistnienia Bożego daru życia.

Poniżej znajduje się formuła przyrzeczenia Duchowej Adopcji, a także modlitwa, którą wraz z jedną tajemnicą Różańca św. należy codziennie odmawiać przez okres 9 miesięcy.

 

Formuła przyrzeczenia Duchowej Adopcji:

 

„Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie”.

 

„Najświętsza Panno, Bogarodzico Maryjo, wszyscy Aniołowie i Święci. Wiedziony(a) pragnieniem niesienia pomocy w obronie nienarodzonych, ja postanawiam mocno i przyrzekam, że od dnia...... biorę w Duchową Adopcję jedno dziecko, którego imię jedynie Bogu jest wiadome, aby przez dziewięć miesięcy każdego dnia modlić się o uratowanie jego życia oraz o sprawiedliwe i prawe życie po urodzeniu.

 

Tymi modlitwami będą:

 

— jedna tajemnica różańca

— moje dobrowolne postanowienia

modlitwa, którą dziś po raz pierwszy odmówię

 

Modlitwa codzienna duchowej adopcji:

 

Panie Jezu, za wstawiennictwem Twojej Matki, Maryi, która urodziła Cię z miłością, oraz za wstawiennictwem św. Józefa, człowieka zawierzenia, który opiekował się Tobą po narodzeniu, proszę Cię w intencji tego nienarodzonego dziecka, które duchowo adoptowałem, a które znajduje się w niebezpieczeństwie zagłady. Proszę, daj rodzicom miłość i odwagę, aby swoje dziecko pozostawili przy życiu, które Ty sam mu przeznaczyłeś. Amen.

 

 

Chcesz wiedzieć więcej?

 

Przeczytaj poniżej umieszczone odpowiedzi na najczęściej stawiane pytania.

 

Odwiedź także: www.duchowaadopcja.com.pl.

 

 

Duchowa Adopcja:

Odpowiedzi na najczęściej stawiane pytania

 

 

1. Co to jest Duchowa Adopcja?


Duchowa Adopcja jest modlitwą w intencji dziecka zagrożonego zabiciem w łonie matki. Trwa dziewięć miesięcy i polega na codziennym odmawianiu jednej tajemnicy różańcowej - radosnej, bolesnej lub chwalebnej (Ojcze nasz i 10 Zdrowaś Maryjo) oraz specjalnej modlitwy w intencji dziecka i jego rodziców. Do modlitw można dołączyć dowolnie wybrane dobre postanowienia.



2. Jakie mogą być dodatkowe postanowienia?


Dodatkowymi postanowieniami mogą być np.: częsta spowiedź i Komunia święta, adoracja Najświętszego Sakramentu, czytanie Pisma Świętego, post o chlebie i wodzie, walka z nałogami, pomoc osobom potrzebującym dodatkowe modlitwy jak litanie, nowenny, koronki... Należy podejmować postanowienia realne, mając na uwadze indywidualne możliwości wykonania.



3. Czy można podejmować Duchową Adopcję bez dodatkowych postanowień?


Tak. Dodatkowe postanowienia nie są obowiązkowe, choć adoptujący chętnie je podejmują.


4. Jak zrodziła się Duchowa Adopcja?


Powstała po objawieniach w Fatimie, stając się odpowiedzią na wezwanie Matki Bożej do modlitwy różańcowej, pokuty i zadośćuczynienia za grzechy, które najbardziej ranią Jej Niepokalane Serce. W roku 1987 została przeniesiona do Polski. Pierwszy ośrodek Duchowej Adopcji powstał przy kościele Ojców Paulinów w Warszawie. Stąd Duchowa Adopcja rozprzestrzenia się na kraj i poza jego granice.


5. Jakie są owoce Duchowej Adopcji?


Duchowa Adopcja skutecznie leczy głębokie zranienia wewnętrzne, spowodowane grzechem aborcji. Pozwała matkom odzyskać wiarę w Boże Miłosierdzie, przynosząc pokój ich sercom. Jako bardzo konkretny, bezinteresowny i osobisty dar (modlitwy, ofiary i postu), pomaga (W szczególności ludziom młodym) kształtować charakter, walczyć z egoizmem, odkrywać radość odpowiedzialnego rodzicielstwa, uzdalniając do postrzegania miłości i seksu oczyma Boga. Ucząc systematycznej modlitwy i pozytywnego działania, pogłębia kontakt z Bogiem. Pomaga odkrywać głęboki sens zaniedbanych praktyk ascetycznych. Może się stać czynnikiem odrodzenia wspólnej modlitwy i miłości w rodzinach.


6. Kto może podejmować Duchową Adopcję?


Każdy. Osoby świeckie, konsekrowane, mężczyźni, kobiety, ludzie w każdym wieku. Jedynie dzieci podejmują Duchową Adopcję pod opieką rodziców.


7. Ile razy można podjąć Duchową Adopcję?


Można podejmować ją wielokrotnie, pod warunkiem wypełnienia poprzednich zobowiązań.


8. Czy trzeba za każdym razem składać przyrzeczenia?

 

Tak.

 


9. Czy można adoptować więcej niż jedno dziecko?


Duchowa Adopcja dotyczy jednego dziecka.



10. Czy wiemy, jakiej narodowości będzie adoptowane dziecko?


Nie wiemy. Imię dziecka zna jedynie Bóg.

 


11. Skąd pewność, że Bóg wysłucha mojej modlitwy?


Naszą pewność opieramy na wierze we Wszechmoc i nieograniczone Miłosierdzie Boże. Bóg jest dawcą życia i Jego wolą jest, by każde poczęte dziecko żyło i było otoczone miłością rodziców.



12. Czy jest grzechem, jeżeli danego dnia zapomni się odmówić modlitwę?


Zapomnienie nie jest grzechem. Grzechem jest świadome i dobrowolne zlekceważenie składanego Bogu przyrzeczenia.



13. Czy przerywa się Duchową Adopcję, gdy zaniedbało się modlitwę przez dłuższy czas?


Długa przerwa (miesiąc, dwa) przerywa Duchową Adopcję. Należy wtedy ponowić przyrzeczenie i starać się je dotrzymać. W wypadku krótkiej przerwy należy Duchową Adopcję kontynuować, przedłużając modlitwę o opuszczone dni.



14. Czy Duchową Adopcję mogą podejmować osoby żyjące w związkach niesakramentalnych?


Tak, podobnie jak i osoby rozwiedzione.

 


15. Czy ważna jest Duchowa Adopcja podjęta za pośrednictwem radia?


Tak.



16. Czy przyrzeczenia Duchowej Adopcji muszą być składane w formie uroczystej, wyłącznie w kościele w obecności kapłana?


Wskazane jest, by przyrzeczenia były przeprowadzane uroczyście, chociaż można je złożyć także prywatnie.



17. Czy Duchową Adopcję mogą podejmować osoby, które nie uczestniczyły w przygotowaniach — chore, niepełnosprawne, w sędziwym wieku?

 

Tak. Mogą podejmować prywatnie.



18. W jaki sposób można złożyć przyrzeczenia prywatnie?


Odczytać formułę przyrzeczenia (najlepiej przed krzyżem lub obrazem) i od tego momentu przez kolejnych dziewięć miesięcy odmawiać jedną dowolnie wybraną tajemnicę różańca oraz modlitwę w intencji dziecka i rodziców. W celu zapamiętania dobrze jest zapisać datę rozpoczęcia i zakończenia modlitwy.



19. Jak krzewić modlitwę Duchowej Adopcji?

 

a. Pozyskać kilka osób zainteresowanych Duchową Adopcją;

 

b. Uzyskać zgodę księdza proboszcza na przeprowadzenie przyrzeczeń Duchowej Adopcji w kościele;

 

c. Skontaktować się z ośrodkami Duchowej Adopcji, gdzie można uzyskać materiały, pełne informacje oraz pomoc w przeprowadzeniu przyrzeczeń.